تحقیق دوره جدید (پس از رنسانس)

دانـلـود تـحقیـق بـا عـنـوان دوره جدید (پس از رنسانس)، بخشی از متـنِ ایـن تـحقیـق : در دوره جدید (پس از رنسانس) واقعه اى رخ داد که اتوپیایى بودن این دوران را معناى جدى ترى بخشید و آن این که بشر غربى، بالاخره پس از قرن ها جدال درونى و بیرونى میان آسمان و زمین (آفاق معنوى و اثیر خاکى) خواهش هاى مادى و رؤیاى جاوید کردن زمین را برگزید و اتوپیهایى که در این دوره نگاشته شد، در این باره معنایى تازه و جدى یافت.«اتوپیا» تامس مور، «آتلانتیس جدید» فرانسیس بیکن، «شهر خورشید» کامپانلا و... نمونه هایى هستند که جهت گیرى روح زمانه خود را بازمى شناسانند. در این پژوهش، درصدد بررسى تک تک آنها نیستیم، ولى بسیار کوتاه، ویژگیهاى مشترک اتوپیها را بیان مى کنیم:(این اوصاف با اندکى تلخیص و تصرف و اضافه برگرفته از این کتاب است: (رضا داورى اردکانى، «فارابى» مؤسس فلسفه اسلامى، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگى، چ،۳ صص ۲۷ و ۲۸)۱. در اتوپى، خدا، غایب است و دین جایگاهى ندارد...؛ زیرا در حقیقت دین، به عجز و فقر ذاتى معتقد بود و اتوپى که عهده دار برکنار داشتن بشر از ...